کد خبر : 46636       تاریخ : 1394/06/05 10:47:12
پیوستگی خوشحالی ما به خوشحالی دیگران

پیوستگی خوشحالی ما به خوشحالی دیگران

یکی از این دانشمندان صاحب نام کلاسیک ما، شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی است. او در فرازی از آرای خود گفته است: بنی آدم اعضای یکدیگرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند/ چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار.

در چند مقاله به طور مفصل نوشته ام  که در برخی از گفته ها و نوشته های دانشمندان کلاسیک ما ، نکاتی پیدا می شود که در یکی دو قرن اخیر مبنای تعدادی از نظریات نوین روانشاختی گردیده است. نظریاتی ارزشمند و تاثیرگذار که امروز توانسته است بسیاری از مسایل و مصایب مردمان نگون بخت روزگار ما را حل و فصل کند.(۱)
یکی از این دانشمندان صاحب نام کلاسیک ما، شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی است. او در فرازی از آرای خود گفته است: بنی آدم اعضای یکدیگرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند/ چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار.
سطحی ترین برداشت از این کلام سترگ  سعدی به ما می گوید: در دایره ی هستی، زندگی همه ی ما، در سطوح مختلف، به هم پیوسته است و بنابراین رنج و شادی ما نیز بهم پیوسته است. اگر ما به گونه ای سخن بگوییم و رفتار کنیم که دیگران را به درد و رنج اندازیم، بی شک، خودمان نیز ، دیر یا زود، به رنج و درد گرفتار می شویم چون، در واقع ما ، چه بخوایم  چه نخواهیم ، جزیی از دیگرانیم. واقعا امکان ندارد که در این زندگی بهم پیوسته، ما بتوانیم به تنهایی در شادمانی زندگی کنیم. نتیجه منطقی این نظر حکیمانه ی سعدی این است که ما باید بکوشیم تا شرایط شادمانی دیگران را فراهم کنیم تا  شرایط شادمانی خودمان را فراهم کرده باشیم، دیگران را شاد کنیم تا خودمان به شادمانی برسیم. اگر این استنتاج  خودخواهانه و منفعت طلبانه هم باشد، این راهی مناسب است برای بهبود زندگی خویشتن.  در میان نظریه پردازان معاصر "آلفرد آدلر" نظریات قابل توجهی دارد او به بيماران اندوهگين خود مى گفت:
هر روز فكر كنيد چه طور مى توانيد يك نفر ديگر را خوشحال كنيد زيرا انديشه خوشحال كردن ديگران ما را از تفكر درباره  رنج های خودمان باز می دارد
و بزرگترين عامل نگرانى ، ترس و اندوه انديشيدن درباره ی دردهای خود است. و  شادمانى انسان و شادمانى ديگران به يكديگر بستگى دارد.(۲)
ارسطو به اين نوع برخورد "خودخواهى روشنگرانه" گفته بود. به هر حال خیرخواهی، دوستی و عشق ویژگی انسان است. لازم نيست مصلح اجتماعى باشيد تا بتوانيد دنياى بهترى بسازيد
بلكه همين كه دنياى خصوصى خودتان را بهتر كنيد، به جامعه ی بشری خدمت بزرگى كرده ايد.
……………………………
۱. ر، ک: مقاله "آن چه خود داست ز بیگانه تمنا می کرد" نوشته این جانب در کتاب با مدعی مگویید، انتشارات نوید شیراز و مقاله "حافظ در نظریه انسان سالم فریتز پرلز" در کتاب حافظ پژوهی.
۲. برگرفته از کتاب "طبیعت انسان"
نوشته آلفرد آدلر.


  منبع: پایگاه خبری تحلیلی پیغام
       لینک مستقیم   :   http://peigham.ir/shownews.aspx?id=46636

نظـــرات شمـــا