کد خبر : 101812       تاریخ : 1397/05/18 12:41:43
به استغفار بر می آییم
به مناسبت بیست و یکمین سال انتشار پیغام

به استغفار بر می آییم

قرار هست پیغام پیغامی را ببرد. از ما به آنها، تا ما زبان مردمی باشیم که از سالیان دور از وقتی شهرمان همچون جزیره ماکاندو چند خانه ی کاهگلی بیش نداشت، می شناسیم شان به اسم و به جسم.

حسین دراهکی

قرار هست پیغام پیغامی را ببرد. از ما به آنها، تا ما زبان مردمی  باشیم که از سالیان دور از وقتی شهرمان همچون جزیره ماکاندو چند خانه ی کاهگلی بیش نداشت، می شناسیم شان به اسم و به جسم. به روح وبه رفتار وآنها نیز ما را چون فرزندگان خود دوست دارند و در این مسیر مشوق بی دریغ مان پرویز، برهان، فرزین و علی. و اکنون ما باید بنویسیم و اولین پرسش و اساسی ترین آن این است که چه بنویسیم؟ چه بتویسیم تا درد ها و رنج های مردم مان باشد اما دریغ و صد دریغ که ما جوزدگان و دریوزگان فرهنگ دیگری، مردم مان را فراموش کردیم و تنها به ایشان از کانت و مارکس و هگل گفتیم. بی خبر از آن که دردها و رنج های مردم از فقر مش حسن و بیماری عمو رضا و عشق بی سرانجام زارحیدر و سکینه نشات می گرفت که در نوشته های ما نشانی از این بی نشانان نبود و اکنون در این یاد داشت به استغفار بر می آییم و به جبران خطاهامان می کوشیم.
بله تاریخ بی قراری ما از نوشته هایی پر شود که درد و رنج وفقر مردم را به نمایش می گذارد و هم عشق و شادی و شایستگی های شان را، واکنون آیا آنها که می نویسند و آنها که اواز می خوانند و آنها که با پول این مردم انواع و اقسام مجالس ومحافل بر پا می کنند، چه میزان از دردهای همین مردم را از نزدیک لمس کرده اند؟ نمی دانم. ودر این نادانی به درازای ابدیت از مولایم علی سخنی به خاطرم خطور کرد که «راست گویی هرکس به قدر غیرت اوست» و ناگهان عنان واپس کشیدم که خود آیا در مظان ملامت و ملالت این سخنان نیستم؟
راستی ما چقدر راستگو و راست کردار و راست گفتاریم؟ و اگر قراراست چیزی بنویسیم، آن بهتر است چه باشد، به گقتار شیوای مولای روم سخن خود را خاتمه می دهم که:
چند از این الفاظ و اضمار و مجاز 
  سوز خواهم سوز با ان سوزساز


  منبع: پایگاه خبری تحلیلی پیغام
       لینک مستقیم   :   http://peigham.ir/shownews.aspx?id=101812

نظـــرات شمـــا