دوست ممنوع‌التصویرها، همچنان در سیما ممنوع‌التصویر است(+تصویر)

تشکر ویژه گلشیفته فراهانی از شمقدری

فرمانده نيروي انتظامي بوشهر/ 1: | جلوي يك حادثه ناگوار را در استان گرفتيم

اخبار ویژه اعتماد 3 شنبه

عکس: نوه شهیدبهشتی در آغوش نوه امام راحل

حذف رنگ سبز از پرچم ایران در لوگوی «ایرنا»

ادامه سکوت برنا و ایرنا ؛ عذرخواهی سایت اصولگرا از زهرا رهنورد +عکس

اظهارات مهم سیدمحمدخاتمی : کدام دستي است که سعي مي‌کند امام، رهبري و نظام را در مقابل جريانات قرار دهد؟ اوست که با انقلاب دشمني مي‌کند نه ما!

با تعویق اجرای حکم نماینده اسبق بوشهر در مجلس | دادفر به زندان نرفت

پرسپوليس و استقلال نمي‌خواهند مساوي شود آيا داربي 68 برنده دارد؟

پیکر بی‌جان دبیر عکاس جمی پیدا شد!

اجرای حکم قاضی مرتضوی: دادفر زندانی می شود!

شاهین امروز سفید می پوشد و می برد

اختلاف تاچر و کارتر بر سر بحران گروگانگیری در ایران

مهد کودکها دولتی می شوند

شعر شاعر بازگو کننده خود شاعر

کالبد شکافی غزل 10 از کتاب «از حسرت لیلی»
امير علي پور
با اجازه از استاد خوبم رضا معتمد به بررسی کلی غزل شماره 10 از کتاب از حسرت لیلی می پردازم:
شعر شاعران ریشه در درون خود شاعر دارد و غالبا بازگو کننده روحیات شاعر در زمان حال و خاطرات گذشته دارد و مخلوطی است از ماهیت وجودی شاعر.
رضا معتمد را می توان در آیینه اشعارش جستجو کرد. از غزل دهم مجموعه کتابش به آسانی می توان به روحیه شیطنت و

استفسار اندر معنی کلمه ی غریب و نامأنوس «شارلاتانیزم»

شیخ را گفتم: ای شیخ امروز از تو پرسشی دارم بس صعب و دشوار که اگر مقدار دانایی و میزان توانایی چون تو دانا مردی را نمی دانستم، به هیچ روی نمی پرسیدم که آن چه خواهم پرسید، در باب لغتی است که امروزیان ادایش نکنند و از آن آیندگان و مردمان قرون و سنوات آتیه است. شیخ گفت ای مرید حوصله ام را سر بردی از این همه تملّق و درازگویی. بگو تا چیست آن لغت که اگر معنی اش دانم، گویم و اگر ندانم، شیخ نباشم اگر نگویم که نمی دانم.

پروکراستاندیشی/اقتدارطلبی

داود خزايي
پروکراستس (Procrustes) یا همان پروکراست شخصیتی است در اساطیر یونان که قلعه¬ای برای خود دارد و رهگذران را به آنجا فرامی¬خواند و شب¬هنگام آنان را بر تختی ویژه می¬خواباند و به آنها می¬گوید که این تخت برایتان آسوده¬ترین خواهد بود چرا که جادویی است و درست اندازۀ آن کس می¬گردد که بر آن بخوابد. بعد به سراغشان می¬آید و می¬گوید اگر تخت بزرگ¬تر از توست، تو را کش می¬آورم که اندازه¬ات شود و اگر کوچک¬تر سر یا پایت را می¬بُرم تا

راز خوشبختی

عباس عاشوري نژاد
آیا در این دنیا کسی هست که مهم ترین دغدغه اش رسیدن به خوشبختی نباشد؟ در پاسخ به این سوال اگر به طور مطلق بگویم نه، شاید سخنی به حق گفته باشم. در این باره، اگر حوصله کنیم و در عمق اندیشه حتّا کسانی که پیوسته آرزوی مرگ را دارند و یا دست به خودکشی زده اند، بنگریم، می بینیم که آن ها نیز در آن سوی زندگی یعنی در پشت دیوارهای مرگ، در آرزوی رسیدن به خوشبختی اند، خوشبختی در رهایی از این همه درد و رنج چه دردها و رنج های مادی

طنز و عرفان و انسان

عباس عاشوري نژاد
در هفته ای که گذشت، یکی از خوانندگان این ستون ثابت برایم یادداشتی فرستاد که در آن ضمن ابراز محبت و لطف بسیار فرموده بود او نیز از این همه ناانسانی در رنج فراوان است و پرسیده بود که آیا واقعاً هنوز هم راهی برای رستگاری هست؟ و من در پاسخ این گرانمایه دوستِ نادیده باید بگویم که در این شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل نه یک راه بلکه هنوز راه ها برای رستگاری هست و یکی از این راه ها، راه عرفان است. البته عرفان حقیقی یعنی عرفانی که متاسفانه

Humanism

عباس عاشوري نژاد
نمی دانم چه گیر و بندی در جهان و کار جهان است که این اشرف مخلوقاتش با وجود این همه توانمندی در همه چیز، در اعاده ی حیثیت از خویش این قدر ناتوان است. تقریباً همه ی ما که اندکی می خوانیم و می نویسیم و بیشتر در کار خویش و جهان اندیشه می کنیم، در این مقوله حیرانیم که چرا با وجود این همه مکتب و مسلک و ادعا و هیاهو و ... هنوز خیل عظیمی از این اشرف مخلوقات، در مرکز و پیرامون جهان از حداقل شرافت بهره ای ندارند، طیف وسیعی از انسان ها هنوز در آرزوی آب و

نخستین نگاه من با چشمان لوچی بود ...

عباس عاشوري نژاد
من امروز در آخرین ساعات روز یکشنبه 8 آذرماه 88 در شرایطی نیستم که علی القاعده مقدمه ای بر این متن بنویسم چون آنقدر از تأثر چشمان لوچی که دنیا را بسیار درست دید گریسته ام که ... پس با هم روایت استاد فریدون مشیری را از این چشمان لوچ نقاش عزیز می خوانیم: «به چشم هایش، در روی جلد کتابش (نقاشی استاد مرتضی ممیز) نگاه کنید. ببینید چگونه به شما نگاه می کند. بیشتر نگاه کنید. چشمانی که به نوشته ی خودش در آغاز کودکی لوچ بود: «نخستین نگاه من،

انسان کامل در هنر عرفانی

عباس عاشوري نژاد
گر نگویم بهترین، باید بگویم یکی از بهترین فضاهایی که می تواند نشان دهنده ی حضور بلامنازع انسان فرهیخته در زندگی باشد، فضای هنر است. در این جاست که هنرمندان به جست و جوی انسان کامل پرداخته اند و به انواع هنر سعی در ترسیم این انسان نموده اند.
روایت عرفانی از انسان در هنر، روایت دل انگیزی است که نه تنها خودآگاه بلکه ناخودآگاه ما را با خود به سفرهای بزرگ می برد.

سه سفر کردم

عباس عاشوري نژاد
آن کس که می خواهد به دقایق و ظرایف انسانیت نزدیک شود، لاجرم باید سرگذشت عارفان را به دقت و ظرافت بخواند. کتاب بسیار ارزشمند «نفحات الانس» اثر جامی بزرگ ترین و نامدارترین شاعر و عارف قرن نهم هجری قمری در این باره منبع بسیار ارزشمندی است. اینک با هم می خوانیم که: ذوالفنون گفت «سه سفر کردم و سه علم آوردم: در سفر اول علمی آوردم که خاص پذیرفت و عام پذیرفت، و در سفر دوم علمی آوردم که خاص پذیرفت و عام نپذیرفت، و در سفر سیم

نشان اهل خدا عاشقی است

عباس عاشوري نژاد
20 مهر ماه 88 یعنی روز بزرگ داشت حافظ بزرگ نیز سپری شد و باید دوباره و چندباره یادی کنم از هوشمندترین شاعر ایران یعنی خواجه بزرگ شیراز. نوشتم هوشمندترین و بر این صفت خواجه تأکید دارم، چون او بر روی مفاهیم و مصادیقی تأکید کرد و آن ها به زیباترین شکل ممکن بر زبان جاری کرد که تاریخی ترین و مزمن ترین درد و مسأله ی جامعه ی ایرانی و بلکه تمام جوامع انسانی بوده است. یکی از این مفاهیم با ذکر مصادیقش حکایت «عشق» است و مقایسه آن با

خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

عباس عاشوري نژاد
یکی از همکاران گرانقدرم را که امسال (1388) در سن حدود 90 سالگی با دانشگاه وداع کرد، به دلایل متعدد دوست می دارم. نام او دکتر «حبیب تبرا» است و امید است خداوند بر سلامتی اش بیفزاید. از جمله دلایل ارادتمندی ام به او این است که وی ـ بر خلاف برخی دیگر از همکارانم ـ نه هیچ گاه در تقلای انباشتن پول بوده است و نه به دنبال کسب عناوین استادیاری و استاد تمامی از راه های غیراخلاقی و نه هرگز در اندیشه ی افزودن بر عدد کتاب هایش از راه سرقت ادبی

نقش دین در تکامل انسان از منظرِ امام علی (ع)

عباس عاشوري نژاد
در قاموس انسان شناسی، یکی از مطمئن ترین جاهایی که می شود نشان انسانیت را جست و جو کرد آن جاست که تاریخ در گذر زمان ها، علی رغم فضای زمانه، به ستایش انسانی، پرداخته است و تاریخِ انسانیت، صرف نظر از گرایش های ملی و دینی، به هزار زبان به ستایشِ بینش و روش اندیشه و رفتار مولا علی (ع) پرداخته است؛ ضمن آن که گفتارش نیز از نظرِ اهل نظر از جمله بی بدیل ترین گفته های آدمیان به حساب آورده است. پس سزاوار است که در آن ها به دقت

دعا، کلید ورود به سطحِ فراهشیارِ ذهنِ انسان

عباس عاشوري نژاد
همچنان که در ماه مبارک رمضان، در ضیافت الهی به سر می بریم، پیش از هر زمانِ دیگری، دعا را تجربه می کنیم و اگر گوش و هوشِ شنیدن پاسخ های خداوند را داشته باشیم، بیش از هر زمانِ دیگری، نعمت های خداوند را مشاهده می کنیم و از آن بهره می بریم. این هفته می خواهم خوانندگان عزیز را از طریق نقل قولی کوتاه با جلد دوم کتاب «قدرتِ دعا» اثر خانم «کاترین پاندر» و مبحثی بسیار جذاب و اثربخش یعنی سطح «فراهشیارِ ذهن» و دعا به منزله ی کلیدِ ورود به این

از جو گرفتگی «جمال آباد کالو» تا موج گرفتگی «شیف» !

رضا معتمد
روز پنجشنبه که مصادف با میلاد پیامبر اکرم (ص) و هفته ی حدت بود، فرصتی فراهم شد تا به اتفاق جمعی از روزنامه نگاران عضو خانه ی مطبوعات استان بوشهر، به جزیره ی شیف سفر کنیم. این سفر اگر چه در مجموع سفری مفرّح و در معیّت جمعی از همکاران روزنامه نگار و برخی اهالی فرهنگ، دلگشا بود و به ویژه این که اولین سفر بسیاری از ما به جزیره ی شیف محسوب می شد (که این نکته نیز خود جای بسی تامل دارد!) اما از جهاتی نیز اسباب دلتنگی و ناراحتی بود. ناراحتی از این که می دیدیم جزیره ای زیبا در چند کیلومتری بوشهر که می توانست و می تواند با کمی توجه دلسوزانه به

اُوپیازک، خورش سوزی

مهدي جهانبخشان
زبونی سیش گفتم چه بکنی، چه نکنی تا خورش سوزیت خوشمزه بشه. حالا که دیگ خورشی نهاد سر سفره تا اصلاً خورش سوزینی که ساخته تا او خورشی که مو دستورش داده بیدم، زمین تا آسمون فرق داره.
گفتم: تخصیر نداری؛ تازه عروسی، تا چی یاد بیگیری، طول می کشه، چن سالم خو دس آشپزی نزدی، پاتم تو مطبخ ننادی، اینا همش که ری هم ِبیلی معلوم می شه خیلی گناه نداری.

در بیان سبب عطایای دولت علّیه !

به میمنت و مبارکی دوام دولت همایون و مهر و عطا و بخشش و گشاده دستی روز افزون، از اکناف و اطراف ولایات و دهات ممالک محروسه خبرهای خوش یکی پس از دیگری واصل می شود از جمله این که چاکران و گماشتگان بلاد و ولایات در تمام صفحات ممالک محروسه سخت مشغول رساندن عطایا و هدایای دولت علِّیه از برنج و روغن و گوشت و علی الخصوص سیب زمینی که این یکی دو سال کمبودش غلغله در سفره ی رعیت انداخته بود، هستند و عالیجاه همایونی خود

راز خوشبختی

عباس عاشوري نژاد
آیا در این دنیا کسی هست که مهم ترین دغدغه اش رسیدن به خوشبختی نباشد؟ در پاسخ به این سوال اگر به طور مطلق بگویم نه، شاید سخنی به حق گفته باشم. در این باره، اگر حوصله کنیم و در عمق اندیشه حتّا کسانی که پیوسته آرزوی مرگ را دارند و یا دست به خودکشی زده اند، بنگریم، می بینیم که آن ها نیز در آن سوی زندگی یعنی در پشت دیوارهای مرگ، در آرزوی رسیدن به خوشبختی اند، خوشبختی در رهایی از این همه درد و رنج چه دردها و رنج های مادی

روزگاری است درین حال به سر برده ایم

راضيه عقيلي مهر
با وقوع هر حادثه ای ناشی از تصادف وسایل نقلیه با یکدیگر یا با عابران پیاده، بیماری های ناگوار و اورژانسی که جان فرد مصدوم یا بیمار را تهدید می کند، در شهر بوشهر از سوی افرادی که در محدوده ی وقوع چنین حوادثی ـ معمولاً در خیابان ـ بودند، غالباً حرف هایی مبنی بر اهمال کاری مرکز اورژانس بوشهر در ارسال سریع و به موقع آمبولانس برای کمک به آسیب دیده شنیده می شود که جای تأمل بسیار دارد. باور کردن درستی یا نادرستی ادعاهایی این چنین از سوی مردم آن هم در

 تعداد مطالب : 1675
 تعداد پيغامها : 139
 آمار بازدید : 136752
 افراد آنلاين :  1